Z ogromnym smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Krzysztofa Jana Wojciechowskiego – wybitnego absolwenta naszej Szkoły oraz wieloletniego członka naszego Koła Wychowanków, cenionego naukowca, lekarza weterynarii i wirusologa.

Po zdaniu matury w 1954 roku, studiował weterynarię na SGGW, a jego kariera naukowa i zawodowa obejmowała ponad sześć dekad działalności w dziedzinie wirusologii weterynaryjnej, historii nauki oraz biotechnologii. Był autorem licznych publikacji i książek, wykładowcą akademickim, ekspertem FAO-ONZ, współtwórcą globalnych kampanii zwalczania chorób zwierząt.

Pracował naukowo i doradczo w Polsce, Afganistanie, Etiopii, Rzymie i wielu innych miejscach świata. Biegle władał wieloma językami, a szczególne miejsce w jego działalności zajmowała popularyzacja historii weterynarii i rozwój nowoczesnych biotechnologii w Europie Środkowo-Wschodniej.

Był człowiekiem renesansu – muzykiem jazzowym, miłośnikiem gór, kajakarstwa i narciarstwa, redaktorem i autorem publikacji o charakterze wspomnieniowym i naukowym.

Pozostanie w naszej pamięci jako człowiek głębokiej wiedzy, odwagi i kultury – oddany nauce, Polsce i drugiemu człowiekowi.

Uroczystość pogrzebowa odbędzie się dn. 8 kwietnia 2025 roku o godz. 11:00 w kościele Św. K. Boromeusza w Warszawie, ul. Powązkowska 14.

2 komentarze

  1. Krzysztof był autorem niezwykłej księgi: “Liceum imienia Mikołaja Reja w Warszawie 1950-1955 (apogeum stalinizmu)”, w której zawarł wywiady z absolwentami Szkoły, maturzystami roku 1954 lub 1955, jak również z seniorami, uczęszczającymi do Szkoły w latach przedwojennych, a tytułowe lata 1950-1955 przedstawił na tle ówczesnej sytuacji społeczno-gospodarczo-politycznej Kraju. Jest to niezwykle interesująca, wręcz benedyktyńska praca, nieoceniona dla absolwentów tych właśnie roczników.

    Tadeusz Wiatrzyk matura 1954
  2. Krzysztof pokonał trudności ,dotarł do Wszystkich w kraju i za granicą . Uwiecznił nas , nasze historie o których po latach mogliśmy już mówić a których często nie znaliśmy albo nie wolno nam było przyznawać się , że je znamy.

    Eliza Gawarska - Gajewska matura 1954

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *