Czy znacie „Cafe Gruz”? Wiecie, gdzie spotykali się Rejacy tuż po wojnie? Jak wyglądał wtedy Plac Małachowskiego? – Spotkanie z Panem Krzysztofem Janem Wojciechowskim

Na te i wiele innych pytań, jakiś czas temu odpowiedział nam Pan Krzysztof Jan Wojciechowski – absolwent naszej szkoły z 1954 roku, autor monografii „Liceum imienia Mikołaja Reja w Warszawie 1950 – 1955 (apogeum stalinizmu)”.

Dwa egzemplarze tej publikacji, należące do Koła Wychowanków, opatrzone wspaniałą dedykacją od Autora, uświetniły zasoby Sali Tradycji.

Spotkanie połączone z wywiadem pozwoliło młodym uczniom cofnąć się w czasie do lat 50 ubiegłego wieku.

Wywiad będzie dostępny już wkrótce.

Krzysztof Jan Wojciechowski, fot. Grupa SMR

Krzysztof Jan Wojciechowski, urodzony w r.1937 w Warszawie.

Matka: Irena Zygfryda z d. Przytulska, stenograf i urzędniczka w Biurze Ministra Spraw Zagranicznych RP – Józefa Becka. Ojciec: Gł. Księgowy – Towarzystwa Reasekuracyjnego: „Warta”, Absolwent Szkoły Handlowej w Liege, Belgia. Tata był synem: maszynisty i kierownika pociągu na trasie: Moskwa-Władywostok przez Harbinę w Chinach w latach: 1906-1916.

– K.J.W uczył się w trudnym okresie powojennym w szkołach podstawowych w Wesołej (obecnie -Warszawa), Bydgoszczy, Solcu Kujawskim, Otwocku, oraz Szkole W.Górskiego, ul. Smolna 30, Warszawa.
Oraz w Gimnazjum i Liceum im M.Reja, Pl.Małachowskiego 1, Warszawa: 1950-1954
Był tam założycielem klubu szermierki: Ogniwo/Budowlani, korespondentem młodzieżowym „Expresu Wieczornego” (pod kierunkiem red.Ryszarda Kapuścińskiego), uczęszczającym na lekcje patriotyzmu i religii do parafialnego Kościoła Św. Krzyża w Warszawie (Ks. Zdzisław Niedziela).

– Studiował na Wydz. Weterynaryjnym SGGW w Warszawie: 1954-1961.

W czasie studiów – ukończył dwuletnie studium historii filmu UW oraz prowadził grając na pianinie quasi-jazzowy kwintet muzyczny w domu akademickim na ul. Grenadierów, Warszawa -Grochów.

– Był żonaty z Marcjanną z d. Mackiewicz (później mgr.inż.ogrodnictwa). Dzieci: Piotr Kazimierz, ur.1963 filolog, anglista-Wykładowca jęz.angielskiego, Uniwersytet im.Stefana Wyszyńskiego w Warszawie i: Paulina Ewa, ur.1967- architekt, międzynarodowy lider budownictwa ekologicznego, hrabstwo Essex, Wlk.Brytania.
Wyjazdy szkoleniowe i naukowe: Lower Cambridge, 1967; Brytyjskie Instytuty Naukowe: Weybridge, Compton, Pirbright, Cambridge, Salisbury: 1972.

Stopnie naukowe: lekarz.wet: 1961, dr.nauk wet.: 1967 – Studia Doktoranckie na SGGW : temat wirus wścieklizny, szczepionki p-w wćiekliźnie, diagnostyka immunofluorescencyjna; dr. hab.: 1974 (wirusy oddechowe), hon.prof.im G.C. Poppensiek, 2001, Cornell University, New York. Prof. Międzynarodowej Medycyny Wet. r. 2001.

– Współpraca z Państwowym Zakładem  Higieny w Warszawie: dr. hab.Danuta Serokowa.
– Działalność w zakresie Historii Weterynarii, Humanistyki, Propedeutyki, kustosz biblioteki historycznej, wykładowca uniwersytecki: 1969-1979 pod kierunkiem Płk.Dr.Konrada Millaka jako asystent-uczeń w Ośrodku Historii Medycyny Weterynaryjnej

– Pierwsza praca po dyplomie w: Dziale Antybiotyków Tarchomińskich Zakładów Farmaceutycznych:”Polfa”: 1961-1962 na stanowisku: Mikrobiologa-Mykologa Zmianowego; produkcja i kontrola jakości oksyteramycyn, peniciliny streptomycyny.
– Praca: lekarza wet: wirusologa w Zakładzie Higieny Weterynaryjne w Warszawie: immunofluorescencyjna diagnostyka wścieklizny, wirusy zwierząt, kierownik: Prof.dr.hab.Stefan Samól: 1967-1977
– Radca-ekspert w Departamencie Weterynarii Ministerstwa Rolnictwa, kierownik: Prof.dr.hab. Henryk Lis: 1970-1977.
– Praca: eksperta w zakresie wirusologii weterynaryjnej w Afganistanie (manager Projektu),  i Rzymie-koordynatora globalnej wirusologii weterynaryjnej w latach:1983-1999, oraz międzynarodowego konsultanta FAO-ONZ w latach:2000-2005 ( 2011),z 1.5 rocznym oddelegowaniem do Etiopii w latach: 1984-1986 dla założenia z powodzeniem funkcjonującego Panafrykańskiego Centrum Badania Szczepionek Weterynaryjnych: Panafrican Veterinary Vaccine Center (jako jedyne globalne centrum OIE badania szczepionek wet.).
– K.J.W. był włączony wraz z dr./prof. Yokishiro Ozawą od r. 1983 w inicjację Światowej Kampanii Zwalczania Księgosuszu-Global Rinderpest Eradication Campaign.
Księgosusz – Rinderpest główna znana od 5000 lat wirusowa zaraza zwierzęca atakuje bydło oraz wiele gatunków zwierząt wolnożyjących powodując ostrą chorobę posocznicową z biegunką, zaparciami oraz wysoką śmiertelnością. Antygenowo zbliżona do odry. Wystąpienie
choroby oznaczało głód i niedostatek. Notowano masowe samobójstwa właścicieli 1-3 zwierząt padłych na księgosusz.
 K.J.W. jest wraz z współpracownikami był współinicjatorem rozpoczętej w latach 1980-1990-ych w Afryce: Panafrican RinderpestEradication Campaign-PARC, SAREC-South African Rinderpest Eradication Campaign, WAREC:West Asian Rinderpest Eradication Campaign – przy obecności zarazy w ok. 58 krajach.

Kampanię zakończono pomyślnie w r. 2011 dzięki zastosowaniu odpornej na wysoką temperaturę otoczenia (np. w tropikach) termostabilnej szczepionki zmodyfikowanej przez Jeffa Marinera i skoordynowanej międzynarodowej akcji.
– Wdrażał  program Promocji Nowoczesnych Biotechnologii-specjalnie dla Europy Środkowo Wschodniej i Krajów Bałkańskich, 1990-2005.
– Brał udział w pracach  Komitetu Zwalczania Wścieklizny WHO, Genewa, dwukrotnie w latach: 1980-1990.
– Reprezentował FAO w czasie 70 zagranicznych podróży służbowych.
– Wraz z Prof. Karelem Hruską, Uniw. w Brnie organizował międzynarodową sieć informacji Biotechnologicznej i Epidemiologicznej CENTAUR, 1995.
– Współorganizował wraz z Prof. R.Perez-Bercoff’em, Rzym: „Computer Assisted Network on Nucleic Acids and Protein Sequencing’ -CANAPS  dla Ameryki Łacińskiej.
– Koordynował sieć laboratoriów referencyjnych FAO-ONZ współpracującą z WHO, IAEA oraz OIE.
– Współpracował z siecią ESCORENA (Naturalne Włókna).
– Współpracował z Międzynarodową Siecią Zwalczania Rzekomego Pomoru Drobiu-Choroby Newcastle oraz instytucjami włączonymi w diagnostykę Anemii Zakaźnej Koni.
– Koordynował zwalczanie pomoru świń, Afrykańskiego pomoru świń oraz klasycznego pomoru drobiu-choroby Newcastle w Afryce, Ameryce Łacińskiej i na Karaibach.
W 1981 roku K.J.W ożenił się z pracownicą administracji  FAO-ONZ w Kabulu Irlandką Barbarą Ivory (1941-2017), poznaną w Afganistanie. Po dwuletnim okresie wdowieństwa w r. 2019 poślubił specjalistkę chorób ptaków i drobiu Lek.wet. : Bożenę Butrym z Katowic sympatię z
czasów studenckich.

W okresie aktywności zawodowej K.J.Wojciechowskiego (K.J.W.) od r. 1961 miały miejsce: rewolucje naukowe: w informatyce-powszechna komputeryzacja, genetyce (podwójna helissa-double helix: James Crick Francis Watson, Rosalind Franklin, 1953, Nobel w r.1962) i przejście
do nanotechnologii (lata 1982-1990) oraz powstanie nowoczesnej biotechnologii (1985-1990).

– Od r. 1989 – K.J.W. był współinicjatorem Międzywydziałowego Studium Biotechnologii SGGW, wraz z prof. Markiem Niemiałtowskim (1945-2016) współorganizatorem  corocznych międzynarodowych seminariów biotechnologicznych, przejętych przez grudniowe seminaria
DIAGMOL-Diagnostyka Molekularna.
Był wyróżnianym:
– Przewodniczącym Oddz. PTNW w Warszawie: 1975-1977.
– Kierownikiem Sekcji Historii Med.Wet..PTNW: 2007-2010.
Jest:
– Laureatem odznak: „Zasłużony dla SGGW” oraz” Członek Honorowy Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych-PTNW, „Amicus Veterinariae”WILWet-Wielkopolskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej.

1. Redaktorem naukowym książki: „Kwiaty dla Anny”,Wspomnienia Konrada Mariana Millaka: Warszawa-Dorpat-Kresy: 1886-1920, Comandor, 2003, s.442.
2. Autorem książki: (przy współpracy z mgr.Danutą Parzonko-Filar):
„Liceum imienia Mikołaja Reja w Warszawie, 1950-1955-Apogeum Stalinizmu, Widziane z Cafe Gruz, Wydawnictwo M.M. Pruszków, 2006, s.771.
3. Autorem książki: „Współcześni naukowcy weterynaryjni i humaniści”, 2015, s. 991.
4. Autorem książki: „Polskie Towarzystwo Nauk Weterynaryjnych, 58 lat dla Polskiej Nauki i Kultury”, Warszawa 2010-s. 270. Książka nie została wydana ze względu na presję ideologiczną. Oryginał dostępny u autora.

K.J.Wojciechowski jest autorem ponad 60-ciu prac naukowo-badawczych, ponad 100-Projektów naukowych-badawczych-wdrożeniowych oraz ponad 100 publikacji, felietonów, artykułów i książek. Zna biegle: angielski, włoski, rosyjski, porozumiewa się po francusku, jęz. farsi (perski-w
Afganistanie). Pracuje również w jęz. hiszpańskim, portugalskim, ukraińskim, białoruskim.
Jego biogramy są publikowane od 2003 -2017 w:’ Marquis Who’s Who in Science and Engineering”,  2006 r. w ramach: „Marquis Who’s Who in the World”

Hobby: Muzyka, specjalnie: jazz, turystyka górska, kajakarstwo, narciarstwo.

Dodaj komentarz

Siłka

Trzeba być twardym nie miętkim, ta złota myśl przyświecała zawsze męskiej części naszej klasy, przy wyborze siłowni jako miejsca zajęć WF. Przynajmniej oficjalnie. Faktycznie zaś był to sposób ba miłe i niestresujące spędzenie czasu. Na siłowni rządził Byku – wiadomo, a wtórował mu Pol. Jeden robił rzeźbę, drugi masę. Oni …