Pożegnanie

Z ogromnym smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci naszego absolwenta, wybitnego kompozytora i dyrygenta – Maestro Jana Krenza.

Jan Krenz urodził się 14 lipca 1926 roku we Włocławku. W 1944 roku został absolwentem klasy humanistycznej Gimnazjum im. M. Reja, w którym od 1930 roku religii ewangelicko-augsburskiej uczył również jego ojciec – pastor Otto Krenz.

Jan już w czasach szkolnych przejawiał nadzwyczajny talent muzyczny. Jego pierwszą kompozycję – I Kwartet Smyczkowy – wykonano w 1943 roku na konspiracyjnym koncercie. Miał wtedy dopiero 17 lat. Jak wspominają absolwenci, jeszcze przed wojną grą na fortepianie uświetniał uroczystości odbywające się w Naszej Szkole.

Podczas okupacji w mieszkaniu Krenzów przy ul. Szpitalnej 6 odbywały się komplety, m. in. lekcje języka niemieckiego prowadzone przez ojca kompozytora, a także tajne matury.

W czasie wojny stracił matkę i siostrę, które zginęły w bombardowaniu Warszawy, zaś jego ojciec trafił do obozu koncentracyjnego (przeżył, w latach 1950-52 ponownie nauczał w Reju). Jan natomiast, po upadku Powstania Warszawskiego trafił do obozu dla ludności cywilnej w Pruszkowie.

Konserwatorium ukończył w 1947 roku w Łodzi. Uznawany jest za jedną z najbardziej zasłużonych osób dla odrodzenia polskiej muzyki po II wojnie światowej.

Pełnił m. in. funkcję dyrygenta w poznańskiej filharmonii, był wieloletnim kierownikiem artystycznym Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia, Teatru Wielkiego w Warszawie, a także wielu europejskich orkiestr (w tym zachodnich). Współpracował też z wieloma stacjami radiowymi zarówno w Polsce, jak i za granicą.

Koncertował we wszystkich najważniejszych ośrodkach muzycznych na świecie. Aktywnie wspierał też innych twórców, promował polską muzykę za granicą (m. in. w RFN wystawił „Straszny Dwór” St. Moniuszki), a w Ojczyźnie kompozytorów polskich tworzących na emigracji.

Jan Krenz komponował także muzykę do niektórych z najwybitniejszych dzieł polskiej kinematografii: „Kanału” i „Popiołu i diamentu” Andrzeja Wajdy, czy takich filmów jak „Niedzielny poranek”, „Kolejarskie słowo”, „Eroica” i „Zezowate szczęście” Andrzeja Munka.

Zmarł wczoraj, 15 września 2020 roku.

Rodzinie składamy najszczersze wyrazy współczucia.

Grupa SMR i Koło Wychowanków Reja


Poniżej prezentujemy kilka kompozycji Maestro Jana Krenza:

Muzyka do filmu „Kolejarskie słowo”:

Concertino na fortepian i małą orkiestrę:

Symfonia nr 1:

Rapsodia na orkiestrę smyczkową, ksylofon, tam-tam, kotły i czelestę:

Kwartet smyczkowy (II i III część):

Źródła ilustracji: Wikipedia, muzar.polmic.pl, polskamuza.eu, PAP/Leszek Surowiec, DSCH Shostakovich Journal (Facebook), Bielskie Centrum Kultury

Przygotowali: Wiktoria Piątkowska, Mateusz Pęcikiewicz, Krzysztof Jan Wojciechowski

Dodaj komentarz

Pożegnanie

Krystyna hr. Potocka (1937-2020)
Z głębokim żalem zawiadamiamy, że 8 września 2020 r. w Warszawie zmarła nasza serdeczna koleżanka – maturzystka Liceum im. Mikołaja Reja z roku 1954.

Przez wiele lat pracowała w Ambasadzie Republiki Francuskiej. Była córką Karola Potockiego i Krystyny a Belina Brzozowskich Potockiej. Msza św. w Jej intencji będzie odprawiona 15 września 2020 r. w kościele Św. Krzyża w Warszawie wraz z Mszą Św. Żałobną w kościele Św. Apostołów Piotra i Pawła w Parzymiechach tego samego dnia.

Składamy wyrazy współczucia Rodzinie Krystyny w imieniu Koła Wychowanków: Tadeusz Wiatrzyk, Wiktoria Piątkowska, Krzysztof Jan Wojciechowski.

Obszerny wywiad z Ś.P. Krystyną można przeczytać w książce K.J. Wojciechowskiego: ”Liceum imienia Mikołaja Reja w Warszawie 1950-1955 (Apogeum Stalinizmu), Widzane z Cafe Gruz.”
Wydawnictwo M,M, Pruszków, 2006.

W Liceum Reja uczyła się rodzina hrabiów Potockich z majątku Parzymiechy: Julita (1935-2016), Władysław (1936-2009) i Krystyna (1937-2020).

”Arystokracja jest stanem ducha. To dystans do wszystkiego, co dookoła, spokojna świadomość przemijania doczesności, stale obecna pod postacią portretów rodzinnych i drzewa genealogicznego.
To pamięć, kultywowanie tradycji, poczucie godności, które ze snobistyczną wyniosłością nie ma nic wspólnego.„
Źródło: Gazeta Wyborcza, nekrologi: 11 09 2020.
Przygotowali: Wiktoria Piątkowska, Tadeusz Wiatrzyk, Krzysztof Jan Wojciechowski

Dodaj komentarz

Pożegnanie

Z ogromnym żalem zawiadamiamy, że wczoraj rano, w wieku 68 lat zmarł

ANDRZEJ STRZELECKI

wybitny aktor i reżyser, satyryk, prezenter telewizyjny, a także absolwent Liceum Reja z 1969 roku.

Zagrał w takich filmach jak: „Przepraszam, czy tu biją?”, „Ostatnie okrążenie”, „W pustynii i w puszczy”, czy „1920 Bitwa warszawska” oraz w serialach m. in. w „Przeprowadzkach”, „Niani”, „Klanie”, czy „Na dobre i na złe”.
Przede wszystkim był jednak aktorem i reżyserem teatralnym. Związany był przez wiele lat z Teatrem Rozmaitości oraz Teatrem Rampa, którego został dyrektorem. Wystawił w nim „Złe zachowanie” – pierwszy musical na polskiej scenie, który od razu zdobył ogromną popularność.
W latach 2008-2016 pełnił funkcję rektora Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.
Wolny czas poświęcał uprawianiu swojego ulubionego sportu – golfa.
W 2016 roku, z okazji 110-lecia Liceum, po raz ostatni odwiedził naszą Szkołę.
W czerwcu bieżącego roku poinformował, że choruje na raka płuc i oskrzeli.

Rodzinie i bliskim składamy najserdeczniejsze wyrazy współczucia.

Grupa SMR i Koło Wychowanków Reja

Źródła zdjęć: Interia Film, Świat Seriali Interia, Koło Wychowanków Reja/SMR

Dodaj komentarz

Koncert muzyki irlandzkiej ku pokrzepieniu serc

Drodzy Rejacy,
W tym trudnym dla nas wszystkich czasie serdecznie zachęcamy do wysłuchania koncertu muzyki irlandzkiej otrzymanego od kol. Krzysztofa Jana Wojciechowskiego.

Jednocześnie z okazji nadchodzących Świąt Wielkanocnych jeszcze raz pragniemy złożyć Wam najserdeczniejsze życzenia – dużo zdrowia, spokoju i niesłabnących sił w tym trudnym dla Wszystkich czasie niepewności.

Dodaj komentarz

Kondolencje

Najserdeczniejsze kondolencje dla WP prof. Elżbiety Pendereckiej, szanownej Pani wraz z rodziną w związku z odejściem Śp. prof. Krzysztofa Eugeniusza Pendereckiego, wspaniałego kompozytora, dyrygenta i pedagoga muzycznego, który rozsławił Polskę na świecie.

Składa
Koło Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Mikołaja Reja
29/03/2020

Dodaj komentarz

Czy znacie „Cafe Gruz”? Wiecie, gdzie spotykali się Rejacy tuż po wojnie? Jak wyglądał wtedy Plac Małachowskiego? – Spotkanie z Panem Krzysztofem Janem Wojciechowskim

Na te i wiele innych pytań, jakiś czas temu odpowiedział nam Pan Krzysztof Jan Wojciechowski – absolwent naszej szkoły z 1954 roku, autor monografii „Liceum imienia Mikołaja Reja w Warszawie 1950 – 1955 (apogeum stalinizmu)”.

Dwa egzemplarze tej publikacji, należące do Koła Wychowanków, opatrzone wspaniałą dedykacją od Autora, uświetniły zasoby Sali Tradycji.

Spotkanie połączone z wywiadem pozwoliło młodym uczniom cofnąć się w czasie do lat 50 ubiegłego wieku.

Wywiad będzie dostępny już wkrótce.

Krzysztof Jan Wojciechowski, fot. Grupa SMR

Krzysztof Jan Wojciechowski, urodzony w r.1937 w Warszawie.

Matka: Irena Zygfryda z d. Przytulska, stenograf i urzędniczka w Biurze Ministra Spraw Zagranicznych RP – Józefa Becka. Ojciec: Gł. Księgowy – Towarzystwa Reasekuracyjnego: „Warta”, Absolwent Szkoły Handlowej w Liege, Belgia. Tata był synem: maszynisty i kierownika pociągu na trasie: Moskwa-Władywostok przez Harbinę w Chinach w latach: 1906-1916.

– K.J.W uczył się w trudnym okresie powojennym w szkołach podstawowych w Wesołej (obecnie -Warszawa), Bydgoszczy, Solcu Kujawskim, Otwocku, oraz Szkole W.Górskiego, ul. Smolna 30, Warszawa.
Oraz w Gimnazjum i Liceum im M.Reja, Pl.Małachowskiego 1, Warszawa: 1950-1954
Był tam założycielem klubu szermierki: Ogniwo/Budowlani, korespondentem młodzieżowym „Expresu Wieczornego” (pod kierunkiem red.Ryszarda Kapuścińskiego), uczęszczającym na lekcje patriotyzmu i religii do parafialnego Kościoła Św. Krzyża w Warszawie (Ks. Zdzisław Niedziela).

– Studiował na Wydz. Weterynaryjnym SGGW w Warszawie: 1954-1961.

W czasie studiów – ukończył dwuletnie studium historii filmu UW oraz prowadził grając na pianinie quasi-jazzowy kwintet muzyczny w domu akademickim na ul. Grenadierów, Warszawa -Grochów.

– Był żonaty z Marcjanną z d. Mackiewicz (później mgr.inż.ogrodnictwa). Dzieci: Piotr Kazimierz, ur.1963 filolog, anglista-Wykładowca jęz.angielskiego, Uniwersytet im.Stefana Wyszyńskiego w Warszawie i: Paulina Ewa, ur.1967- architekt, międzynarodowy lider budownictwa ekologicznego, hrabstwo Essex, Wlk.Brytania.
Wyjazdy szkoleniowe i naukowe: Lower Cambridge, 1967; Brytyjskie Instytuty Naukowe: Weybridge, Compton, Pirbright, Cambridge, Salisbury: 1972.

Stopnie naukowe: lekarz.wet: 1961, dr.nauk wet.: 1967 – Studia Doktoranckie na SGGW : temat wirus wścieklizny, szczepionki p-w wćiekliźnie, diagnostyka immunofluorescencyjna; dr. hab.: 1974 (wirusy oddechowe), hon.prof.im G.C. Poppensiek, 2001, Cornell University, New York. Prof. Międzynarodowej Medycyny Wet. r. 2001.

– Współpraca z Państwowym Zakładem  Higieny w Warszawie: dr. hab.Danuta Serokowa.
– Działalność w zakresie Historii Weterynarii, Humanistyki, Propedeutyki, kustosz biblioteki historycznej, wykładowca uniwersytecki: 1969-1979 pod kierunkiem Płk.Dr.Konrada Millaka jako asystent-uczeń w Ośrodku Historii Medycyny Weterynaryjnej

– Pierwsza praca po dyplomie w: Dziale Antybiotyków Tarchomińskich Zakładów Farmaceutycznych:”Polfa”: 1961-1962 na stanowisku: Mikrobiologa-Mykologa Zmianowego; produkcja i kontrola jakości oksyteramycyn, peniciliny streptomycyny.
– Praca: lekarza wet: wirusologa w Zakładzie Higieny Weterynaryjne w Warszawie: immunofluorescencyjna diagnostyka wścieklizny, wirusy zwierząt, kierownik: Prof.dr.hab.Stefan Samól: 1967-1977
– Radca-ekspert w Departamencie Weterynarii Ministerstwa Rolnictwa, kierownik: Prof.dr.hab. Henryk Lis: 1970-1977.
– Praca: eksperta w zakresie wirusologii weterynaryjnej w Afganistanie (manager Projektu),  i Rzymie-koordynatora globalnej wirusologii weterynaryjnej w latach:1983-1999, oraz międzynarodowego konsultanta FAO-ONZ w latach:2000-2005 ( 2011),z 1.5 rocznym oddelegowaniem do Etiopii w latach: 1984-1986 dla założenia z powodzeniem funkcjonującego Panafrykańskiego Centrum Badania Szczepionek Weterynaryjnych: Panafrican Veterinary Vaccine Center (jako jedyne globalne centrum OIE badania szczepionek wet.).
– K.J.W. był włączony wraz z dr./prof. Yokishiro Ozawą od r. 1983 w inicjację Światowej Kampanii Zwalczania Księgosuszu-Global Rinderpest Eradication Campaign.
Księgosusz – Rinderpest główna znana od 5000 lat wirusowa zaraza zwierzęca atakuje bydło oraz wiele gatunków zwierząt wolnożyjących powodując ostrą chorobę posocznicową z biegunką, zaparciami oraz wysoką śmiertelnością. Antygenowo zbliżona do odry. Wystąpienie
choroby oznaczało głód i niedostatek. Notowano masowe samobójstwa właścicieli 1-3 zwierząt padłych na księgosusz.
 K.J.W. jest wraz z współpracownikami był współinicjatorem rozpoczętej w latach 1980-1990-ych w Afryce: Panafrican RinderpestEradication Campaign-PARC, SAREC-South African Rinderpest Eradication Campaign, WAREC:West Asian Rinderpest Eradication Campaign – przy obecności zarazy w ok. 58 krajach.

Kampanię zakończono pomyślnie w r. 2011 dzięki zastosowaniu odpornej na wysoką temperaturę otoczenia (np. w tropikach) termostabilnej szczepionki zmodyfikowanej przez Jeffa Marinera i skoordynowanej międzynarodowej akcji.
– Wdrażał  program Promocji Nowoczesnych Biotechnologii-specjalnie dla Europy Środkowo Wschodniej i Krajów Bałkańskich, 1990-2005.
– Brał udział w pracach  Komitetu Zwalczania Wścieklizny WHO, Genewa, dwukrotnie w latach: 1980-1990.
– Reprezentował FAO w czasie 70 zagranicznych podróży służbowych.
– Wraz z Prof. Karelem Hruską, Uniw. w Brnie organizował międzynarodową sieć informacji Biotechnologicznej i Epidemiologicznej CENTAUR, 1995.
– Współorganizował wraz z Prof. R.Perez-Bercoff’em, Rzym: „Computer Assisted Network on Nucleic Acids and Protein Sequencing’ -CANAPS  dla Ameryki Łacińskiej.
– Koordynował sieć laboratoriów referencyjnych FAO-ONZ współpracującą z WHO, IAEA oraz OIE.
– Współpracował z siecią ESCORENA (Naturalne Włókna).
– Współpracował z Międzynarodową Siecią Zwalczania Rzekomego Pomoru Drobiu-Choroby Newcastle oraz instytucjami włączonymi w diagnostykę Anemii Zakaźnej Koni.
– Koordynował zwalczanie pomoru świń, Afrykańskiego pomoru świń oraz klasycznego pomoru drobiu-choroby Newcastle w Afryce, Ameryce Łacińskiej i na Karaibach.
W 1981 roku K.J.W ożenił się z pracownicą administracji  FAO-ONZ w Kabulu Irlandką Barbarą Ivory (1941-2017), poznaną w Afganistanie. Po dwuletnim okresie wdowieństwa w r. 2019 poślubił specjalistkę chorób ptaków i drobiu Lek.wet. : Bożenę Butrym z Katowic sympatię z
czasów studenckich.

W okresie aktywności zawodowej K.J.Wojciechowskiego (K.J.W.) od r. 1961 miały miejsce: rewolucje naukowe: w informatyce-powszechna komputeryzacja, genetyce (podwójna helissa-double helix: James Crick Francis Watson, Rosalind Franklin, 1953, Nobel w r.1962) i przejście
do nanotechnologii (lata 1982-1990) oraz powstanie nowoczesnej biotechnologii (1985-1990).

– Od r. 1989 – K.J.W. był współinicjatorem Międzywydziałowego Studium Biotechnologii SGGW, wraz z prof. Markiem Niemiałtowskim (1945-2016) współorganizatorem  corocznych międzynarodowych seminariów biotechnologicznych, przejętych przez grudniowe seminaria
DIAGMOL-Diagnostyka Molekularna.
Był wyróżnianym:
– Przewodniczącym Oddz. PTNW w Warszawie: 1975-1977.
– Kierownikiem Sekcji Historii Med.Wet..PTNW: 2007-2010.
Jest:
– Laureatem odznak: „Zasłużony dla SGGW” oraz” Członek Honorowy Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych-PTNW, „Amicus Veterinariae”WILWet-Wielkopolskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej.

1. Redaktorem naukowym książki: „Kwiaty dla Anny”,Wspomnienia Konrada Mariana Millaka: Warszawa-Dorpat-Kresy: 1886-1920, Comandor, 2003, s.442.
2. Autorem książki: (przy współpracy z mgr.Danutą Parzonko-Filar):
„Liceum imienia Mikołaja Reja w Warszawie, 1950-1955-Apogeum Stalinizmu, Widziane z Cafe Gruz, Wydawnictwo M.M. Pruszków, 2006, s.771.
3. Autorem książki: „Współcześni naukowcy weterynaryjni i humaniści”, 2015, s. 991.
4. Autorem książki: „Polskie Towarzystwo Nauk Weterynaryjnych, 58 lat dla Polskiej Nauki i Kultury”, Warszawa 2010-s. 270. Książka nie została wydana ze względu na presję ideologiczną. Oryginał dostępny u autora.

K.J.Wojciechowski jest autorem ponad 60-ciu prac naukowo-badawczych, ponad 100-Projektów naukowych-badawczych-wdrożeniowych oraz ponad 100 publikacji, felietonów, artykułów i książek. Zna biegle: angielski, włoski, rosyjski, porozumiewa się po francusku, jęz. farsi (perski-w
Afganistanie). Pracuje również w jęz. hiszpańskim, portugalskim, ukraińskim, białoruskim.
Jego biogramy są publikowane od 2003 -2017 w:’ Marquis Who’s Who in Science and Engineering”,  2006 r. w ramach: „Marquis Who’s Who in the World”

Hobby: Muzyka, specjalnie: jazz, turystyka górska, kajakarstwo, narciarstwo.

Dodaj komentarz

Pożegnanie

Z ogromnym smutkiem zawiadamiamy, że dnia 15 marca b.r. odszedł

LECH DZIKIEWICZ

Rejak, doktor nauk prawnych, pchor/mjr AK, historyk.

Lech Dzikiewicz (ur. 1925) był jednym z najstarszych absolwentów Reja, maturę zdał na tajnych kompletach, w czerwcu 1943 roku. Należał do 8 Warszawskiej Drużyny Harcerzy im. Kazimierza Puławskiego. Był pomysłodawcą wielu inicjatyw upamiętniających walkę Polaków z okupantem w czasie II wojny światowej oraz autorem szeregu książek i opracowań historycznych. W 2004 roku opublikowana została dwutomowa praca napisana wspólnie ze Stanisławem Konarskim „Rejacy w walce o niepodległość Polski 1939-1945”.

Uroczystości pogrzebowe odbędą się w sobotę, 21.03.2020 r. o godz. 12:00 w kościele pw. św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej. Po Mszy Świętej nastąpi odprowadzenie na miejscowy cmentarz.

W imieniu Koła Wychowanków oraz Szkolnej Grupy Historycznej SMR składamy wyrazy najgłębszego współczucia Rodzinie.

(Zdjęcia pochodzą ze stron internetowych Podkowy Leśnej oraz Podkowiańskiego Magazynu Kulturalnego)

Dodaj komentarz